Produkt strukturyzowany – stanowi zobowiązanie emitenta w stosunku do inwestora, że w terminie wykupu wypłaci mu (obliczoną według zdefiniowanego algorytmu) kwotę rozliczenia zależną od zmian wskaźnika rynkowego instrumentu bazowego (np. kursu akcji lub waluty, indeksu giełdowego)[1].
W zależności od konstrukcji instrumentu wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje produktów strukturyzowanych[2]:
Produkt strukturyzowane umożliwiają osobom fizycznym inwestowanie na rynkach, do których nie mają oni bezpośredniego dostępu. Przeznaczone są dla inwestorów posiadających określone preferencje odnośnie do rynków bazowych bądź zainteresowanych zwiększoną stopą zwrotu, którzy jednocześnie akceptują odpowiednio większe ryzyko.
Rynek instrumentów strukturyzowanych nie został dotychczas ściśle uregulowany, choć pewne zasady dotyczące dystrybucji strukturyzowanych papierów wartościowych zawarte są w dyrektywie MiFiD[3] – określają one m.in. minimalny zakres informacji, jaki musi zostać zawarty w opisie danego produktu inwestycyjnego. Instrumenty strukturyzowane funkcjonują w ramach umów cywilnych między emitentem a inwestorem, w których określone są zasady inwestowania środków na zakup danego instrumentu, funkcjonowania emitowanych strukturyzowanych papierów wartościowych, formuły wypłat z zysków, zasady postępowania w sytuacjach awaryjnych (takich jak np. zaprzestanie publikowania indeksu będącego bazą dla określenia wielkości zysków), terminów zakończenia inwestycji itp.